Recensie van Het is Koers

Terwijl dichter Jan Kal, nietsvermoedend over waar hij nu in beland is, rustig een tortilla naar binnen werkt, luistert een groepje genodigden naar de anekdotes van Koen, Aart en Peter. Zelf heb ik het boek dat hier wordt gepresenteerd al vooraf mogen lezen en betrap me erop dat ik, luisterend naar de presentatie, bezig ben met de ademhalingsoefeningen die in het boek worden beschreven.

Wielerverhalen zijn populair zolang ze gaan over de heroïek of juist het drama in de koers. Zodra ze gaan over hoe je een betere wielrenner wordt, wordt het een ander verhaal. Aart zegt het in zijn presentatie zelf al: ‘Wielrenners houden heel veel voor zichzelf’, en dus lijkt elk wielerboek dat je beter leert fietsen een leugen. De meeste renners weten ook dat je uit moet kijken met de verhalen van andere renners. Hoe vaak hebben ze niet gehoord over een tekort aan trainingskilometers, over blessures en ziektes die een degelijke voorbereiding in de weg stonden en hoe vaak waren het niet juist de grootste klagers die het hardst bleken te fietsen?

Een boek dat je een betere renner maakt, met leuke anekdotes uit het peloton, met geheime recepten die voor een beter herstel of een betere basis voor een rit zorgen, wordt natuurlijk gewantrouwd door elke renner die zichzelf serieus neemt. Uit pure schaamte zal hij het niet kopen, alsof hij met de aanschaf zou zeggen: ‘Ik fiets nog met zijwieltjes.’ Renners houden heel veel voor zichzelf en dus weet elke renner zelf wel wat hij moet doen om beter te worden.

Voor dit leuke boekje, waarin Peter Winnen begon met de eerste letter en het niet kon wegleggen tot na de laatste punt, zijn dus maar twee oplossingen. Je koopt het voor je wielervrienden die volgens jou nog wel wat kunnen leren of je vraagt het voor Vaderdag omdat je zonder dit boekje eigenlijk een hoop mist van waar het in het wielrennen op alle niveaus om draait.

Mocht je het erop willen wagen om een goeie renner te worden zonder dit boek, be my guest. De kans bestaat echter dat de rest van je maten je zullen aanzien voor de maaltijd van Jan Kal: een pannenkoek.

Geschreven door Niels Roelen

Bron: Het is Koers